ஒரு புரட்சிகர மனதின் அறிவுசார், அறம்சார் மற்றும் வரலாற்று வாசிப்பு
✦ அறிமுகம் : காலத்தைக் கடந்த ஒரு கடிதம்
1991 அக்டோபர் 21 அன்று, கிட்டு (சதாசிவம் கிருஷ்ணகுமார்) அவர்கள் ஜெனீவா நகரிலிருந்து தனது மனைவி டாலி அவர்களுக்கு ஒரு மிகுந்த தனிப்பட்ட கடிதத்தை எழுதினார். முதற்பார்வையில் இது ஒரு தம்பதியரின் தனிப்பட்ட உரையாடலாகத் தோன்றினாலும், காலப்போக்கில் அது ஒரு தத்துவ அறிக்கையாகவும், ஒரு அரசியல் சாட்சியமாகவும், மேலும் தமிழ் தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்திற்கான அறவழி வழிகாட்டியாகவும் விரிவடைகிறது.
முப்பத்தி மூன்று ஆண்டுகள் கடந்தபின், 2026 ஜனவரி 16 அன்று, இந்தக் கடிதம் வெறும் நினைவாக மட்டுமல்ல; ஒரு வரலாற்று ஆவணமாக உயர்ந்து நிற்கிறது. புலம்பெயர்ந்த வாழ்வின் உணர்வுப்பூர்வமான வலி, புரட்சிகர அறத்தின் தெளிவு, மற்றும் தமிழ் தேசியப் போராட்டத் தலைமையின் அறிவுசார் முதிர்ச்சி ஆகிய அனைத்தையும் ஒருங்கே பிரதிபலிக்கும் ஆவணமாக இது திகழ்கிறது.
✦ நாடுகடந்த வாழ்வு, ஜெனீவா மற்றும் அழகின் முரண்பாடு
கேணல் கிட்டு, ஜெனீவாவை “மிகவும் அழகான நாடு” என வர்ணிக்கிறார்; ஆனால் உடனடியாகவே அந்த அழகின் பொருளை மறுதலிக்கிறார். அவரைப் பொறுத்தவரை, அக அமைதி இல்லாத புற அழகு அர்த்தமற்றது.
“மனதில் அமைதி இல்லாவிட்டால், எதையுமே அனுபவிக்க முடியாது.”
இந்த ஒரே வரி, இடம்பெயர்வும் புலம்பெயர்வும் உருவாக்கும் உளவியல் வன்முறையை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது. தன் மண்ணிலிருந்தும் மக்களிடமிருந்தும் பிரிக்கப்பட்ட ஒரு புரட்சிகரத் தலைவனுக்கு, புலம்பெயர்ந்த வாழ்வு பாதுகாப்பாக அல்ல—வேதனையாகவே அனுபவமாகிறது. ஜெனீவாவின் அமைதியான வீதிகளோ, மெருகூட்டப்பட்ட இராஜதந்திர மரபுகளோ, தமிழ் மண்ணிலும் காயமடைந்த மக்களிடமும் தனது ஆன்மாவை வைத்திருந்த ஒருவரை ஆற்றுப்படுத்த முடியவில்லை.
இங்கு கிட்டு ஒரு பொதுவான மாயையைத் தகர்க்கிறார்:
➡️ அமைதி என்பது புவியியல் சார்ந்தது அல்ல; அமைதி என்பது நீதியின் விளைவு.
✦ அக அமைதியும் புரட்சிகர அறமும்
கேணல் கிட்டு, அக அமைதியை மனிதனுக்குக் கிடைக்கும் மிக உயர்ந்த பரிசாகக் கருதுகிறார்—அது அழகியல், வசதி, அல்லது அறிவுசார் மேட்டிமைத்தனத்தைவிட மேலானது.
ஆயினும், அவரது அமைதி செயலற்றது அல்ல. அது நோக்கம், சேவை, தியாகம் ஆகியவற்றின் வழியே ஈட்டப்படுவது.
அவர் காலத்தால் அழியாத ஒரு கொள்கையை முன்வைக்கிறார்:
“ஒரு மனிதன் பிறக்கின்றான்; இறக்கின்றான். ஆனால் அவன் மனிதகுலத்திற்கு ஆற்றும் சேவையே என்றும் நிலைத்திருக்கிறது.”
இது வெறும் சொல்லழகு அல்ல; ஒரு சுயவரையறை. கிட்டு தன்னைப் புகழ் தேடும் வீரனாகக் காணவில்லை; மாறாக, வரலாற்றின் ஒரு தொண்டனாக, எதிர்காலச் சந்ததியினருக்குப் பொறுப்புக்கூற வேண்டிய ஒருவராகவே தன்னைப் பார்த்தார்.
✦ போலி அறிவாளிகள் மற்றும் மேலோட்டச் சித்தாந்தங்களின் விமர்சனம்
இந்தக் கடிதத்தின் மிகுந்த வலிமை கொண்ட பகுதி, ஆழமற்ற அறிவுஜீவித்தனத்தின்மீது கேணல் கிட்டு முன்வைக்கும் கூர்மையான விமர்சனமே.
டாலியிடம் அவர், பின்வரும் பண்புகள் ஆதிக்கம் செலுத்தும் வட்டாரங்கள் குறித்து எச்சரிக்கிறார்:
• சுயநலம்
• குறுகிய மனப்பான்மை
• மேலோட்டமான சித்தாந்தப் பாவனை
அவரது உவமை மறக்க முடியாதது:
“யானையைப் பார்த்த குருடர்கள் கதை போல…”
விடுதலை அரசியலுக்குள் நீண்டகாலமாக நிலவும் ஒரு பிரச்சினையை கிட்டு இங்கு உரித்தெடுக்கிறார்:
➡️ சித்தாந்தங்களை வாசிப்பவர்கள்; ஆனால் யதார்த்தத்தை வாசிக்கத் தவறுபவர்கள்.
அவர் பின்வருவோரைக் கண்டிக்கிறார்:
• அறப்பொறுப்பு இன்றி தத்துவம் பேசுபவர்கள்,
• தீர்வுகள் எதையும் முன்வைக்காமல் விடுதலையை விமர்சிப்பவர்கள்,
• மக்களின் போராட்டத்தை வெறும் கல்விசார் விவாதங்களாகச் சுருக்குபவர்கள்.
கிட்டுவைப் பொறுத்தவரை, திசையற்ற விமர்சனம் அர்த்தமற்றது—அது “சக்கையற்ற வெறும் கீரைத்தண்டு போன்றது.”
✦ சிந்தனையின் ஒழுக்கம்
கேணல் கிட்டுவின் அறிவுசார் வழிகாட்டல் கடுமையானதும் சமரசமற்றதுமாக உள்ளது:
“யார் சொல்வதையும் கேள்; ஆழமாகச் சிந்தி; சுயமாகச் சிந்தி.”
இது ஒரு புரட்சிகரக் கற்றல் முறை. அவர் கண்மூடித் தனமான கீழ்ப்படிதலையும், தனிநபர் வழிபாட்டையும், இரவல் வாங்கிய சிந்தனைகளையும் நிராகரிக்கிறார்.
அவர் வலியுறுத்துவது:
• புத்தகங்களை வாசித்தல்,
• உலகத்தை வாசித்தல்,
• வாழ்க்கையையே வாசித்தல்.
கிட்டுவைப் பொறுத்தவரை, உண்மையான ஞானம் என்பது வாழ்ந்து பெறப்பட வேண்டியது; வெறும் மேற்கோள்களில் அல்ல.
“ஒவ்வொரு நிமிடமும் நமக்கு ஏதோ ஒன்றைக் கற்றுத் தருகிறது.”
கற்பவர்கள் ஞானிகளாகிறார்கள்; வெறும் கோஷங்களை உச்சரிப்பவர்கள் போலியானவர்களாகிறார்கள்.
✦ தமிழ் தேசியப் போராட்டத்தின் மையமாக மனிதநேயம்
ஒரு முக்கியமான அற எல்லையை அவர் தெளிவாக வரையறுக்கிறார்:
“மனித சிந்தனை மற்றவர்களுக்காகவும், மனித இனத்தின் முன்னேற்றத்திற்காகவும் இருக்க வேண்டும்.”
கேணல் கிட்டு, தன்முனைப்பால் இயங்கும் செயற்பாடுகளையும், அறிவுசார் பகட்டுத்தனத்தையும், சொந்த மக்களுக்கே எதிராக ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தப்படும் விமர்சனங்களையும் நிராகரிக்கிறார். அவரைப் பொறுத்தவரை, தமிழ் தேசிய விடுதலை மனிதக் கண்ணியத்திலிருந்து பிரிக்க முடியாதது.
✦ கேணல் கிட்டுவின் அரசியல் தெளிவு
இந்தக் கடிதத்தின் இறுதிப் பகுதி, ஒரு தெளிவான அரசியல் பிரகடனமாக அமைந்துள்ளது. கேணல் கிட்டு திட்டவட்டமாகக் கூறுகிறார்:
• தமிழர்கள் பேராசைக்காரர்கள் அல்ல;
• தமிழர்கள் யதார்த்தத்திலிருந்து துண்டிக்கப்பட்டவர்கள் அல்ல;
• தமிழர்கள் தமது சொந்த மண்ணில் அடிப்படை உயிர்வாழும் உரிமைகளையே கோருகின்றனர்.
அவர் பின்வருவனவற்றை உறுதியாக நிராகரிக்கிறார்:
• மாகாண சபைகள்,
• பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்தாத நிர்வாகத் “தீர்வுகள்”,
• மக்களின் உடல்சார் பாதுகாப்பிற்கு உத்தரவாதம் அளிக்காத அதிகாரப் பகிர்வு மாதிரிகள்.
அவரது மையக் கோரிக்கை தெளிவானது:
தமிழ் மக்களின் பாதுகாப்பையும் வாழ்வையும் முழுமையாக உறுதிப்படுத்தும் ஒரு அரசியல் கட்டமைப்பு.
அதற்குக் குறைவான அனைத்தும் ஏமாற்று முயற்சிகளே.
✦ ஆசீர்வாதமாகக் கருதப்பட்ட ஒரு வாழ்வு
மிகவும் நெகிழ்ச்சியூட்டும் பிரகடனம் இதுவே:
“எனது மக்களுக்காகப் போராடும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்ததை ஒரு பெரும் பாக்கியமாகக் கருதுகிறேன்.”
இது துயரம் அல்ல; விரும்பி ஏற்றுக்கொண்ட விதி. கேணல் கிட்டு போராட்டத்தை ஒரு சுமையாகப் பார்க்கவில்லை—அதை ஒரு பெருமையாகவே பார்த்தார்.
✦ முடிவுரை : நினைவிடங்களைத் தாண்டிய ஒரு மரபு
முப்பத்தி மூன்றாவது நினைவு நாளில், கேணல் கிட்டு வெறும் நினைவுகளில் மட்டுமல்ல; சிந்தனைகளில், அறத்தில், நோக்கத்தின் தெளிவில் இன்றும் உயிருடன் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்.
இந்தக் கடிதம் நமக்கு நினைவூட்டுவது:
• விடுதலை என்பது இராணுவப் போராட்டமாக மாறுவதற்கு முன்பே அறிவுசார் பயணம்;
• அமைதி என்பது நீதி—மௌனம் அல்ல;
• பொறுப்பற்ற சிந்தனை என்பது துரோகம்.
கேணல் கிட்டு வெறும் தளபதி மட்டுமல்ல; அவர் சீருடை அணிந்த ஒரு தேசியத் தத்துவவாதி.
✒️ எழுதியவர்
ஈழத்து நிலவன்
தமிழ் தேசிய வரலாற்றாசிரியர் | உலக அரசியல், பொருளாதாரம், உளவுத்துறை மற்றும் இராணுவ விவகார ஆய்வாளர்
